Göründüğümden Fazlasıyım, Biliyor Musun?

Bazen insan, kendi hikâyesini kimseye anlatmadan yaşar. Dışarıdan bakıldığında sakin, sıradan, hatta tahmin edilebilir görünür ama iç dünyasında koca bir evren taşır. Ben de öyleyim işte. Sadece görünenin değil, görünmeyenin de yükünü, sevincini, duasını ve sessizliğini taşıyorum.

Kimi gün yüzümdeki ifade bir şey söylemez ama kalbimde anlatılmamış cümleler dolaşır. Kimi gün gülerim ama içimdeki yorgunluk dur biraz, dinlen diye fısıldar. Birçok şey var tarif edemediğim, bazen adını bile koyamadığım Ama yine de bir şekilde yürürüm. Çünkü biliyorum, Allah insanın kaldıramayacağı yükü vermez. Ve her dalgalanmanın içinde görünmez bir iyilik, gizli bir hikmet vardır.

Belki de göründüğümden fazla olmamın sebebi budur. Sessizliğimin ardında sabır var. Yorgunluğumun altında mücadele var. Gülüşümün içinde dua saklı ve her duanın arkasında umudu diri tutan bir kalp.

Kimse bilmeyebilir ama ben kendi içimde ne fırtınalar atlattığımı, nelerden geçtiğimi, hangi kapılara secdeyle sığındığımı çok iyi biliyorum. İşte bu yüzden artık kendimi hafife almıyorum. Zorlandım, kırıldım, bekledim, dua ettim ama hiç pes etmedim.

Çünkü her insan, Allah’ın özel bir yaratılışıdır görünenden fazlasıdır. Kalp, dağlar kadar şey taşır ama dışarıya bir damlası yansır. İnsan kendini anlatmasa da hayat onu anlatır. Ve ben bugün kendi hikâyeme şöyle bir dönüp bakınca diyorum ki

Evet, ben göründüğümden fazlasıyım.Ve bu, Rabbimin bana verdiği en güzel nimetlerden biri.