MÜTEVAZİ RUH

Eskiden kendimden hep aynı tepkileri beklerdim. Aynı kırgınlıklar, aynı susmalar, aynı geri çekilişler Sanki tanıdığım tek kişi bendim ve değişmeye hakkım yoktu. Sonra fark ettim insan en çok kendini şaşırtınca iyileşiyor. Bir gün susmam gereken yerde konuştuğuma şaşırdım. Kalbim yorulmuşken hâlâ şefkat gösterebildiğime Vazgeçtim sandığım bir yerden dua ederek devam edebildiğime Kendimi şaşırtmayı seviyorum çünkü bu, büyüdüğümün sessiz bir kanıtı. Daha az kırıcı, daha çok anl

Birçok okurum burcumu merak edip öğrenmek için yazmış. Mesajlar arasında en çok gördüğüm soru buydu. Gülümsedim Ve bunu kısa bir cevapla geçmek yerine, biraz kalpten dökerek anlatmak istedim. Ben bir Kova kadınıyım. Kova kadını olmak, kalbini kimseye emanet etmeden sevebilmektir. Güçlü görünür ama içi hassastır. Herkes onun mesafesini konuşur, kimse o mesafenin kendini korumak için olduğunu anlamaz. O, sevilmekten çok anlaşılmak  ister. Sessiz kaldığında küstüğü sanılır, oysa

Bazı kalpler vardır, kapısı açıktır ama içi karanlıktır. Sesi vardır ama merhameti yoktur. Yakındır ama güven vermez. İşte ben, orada kalamam. İyilik yoksa bir kalpte, sözler ağır gelir insana. Bakışlar yorucu, suskunluk bile incitici olur.Ne kadar sevilir gibi yapsa da, kalbin dili sertse, ruh üşür. Ben kalbimi koyduğum yerde huzur ararım. Bir tebessümde samimiyet, bir cümlede şefkat, sessizlikte bile dua isterim. Çünkü iyilik, kalbin en sade ibadetidir. Görünmez ama hissed

Bu hayatta insanı ayakta tutan şey başına gelenler değil.Ne yaşadığın da değil. Nasıl tutunduğun. Ben şunu öğrendim. İnsan bazen her şeyi kaybedebilir ama yönünü kaybetmezse hâlâ güçlüdür.Ve yön, kalple bulunur. Kalp de Allah’a bakıyorsa dağılmaz. Kimse görmeden sabrettiğin günler oldu. Kimse duymadan içinden dua ettiğin geceler. Bunu zayıflık sanma. Bu, Allah’la kurulan en sahici bağdır. Güçlü kadın olmak her şeye dayanmak değildir. Güçlü kadın neyi taşıyıp neyi Allah’a bı

Hayatta herkesin gördüğü anlar var.Başardığın zamanlar, sustuğun zamanlar, güçlü durduğun anlar.Bir de kimsenin fark etmediği bir an var.İçinde olan bitenin sadece Allah tarafından bilindiği o an. İnsan bazen en büyük sınavı kalabalıkların içinde değil, yalnızken verir.Kimse bakmazken sabretmek zordur.Kimse alkışlamazken doğru kalmak zordur.Ama en kıymetlisi de orasıdır. Ben şunu öğrendim.Allah kulunu en çok, kimse yokken izler.Gösteriş bittiğinde, sesler sustuğunda, insan ke

Ben bu satırları kırılarak yazmadım. Toparlanarak yazdım. Ayağa kalkmış bir kalpten geliyor bu yazı. Hayat insana bazen durmayı öğretir. Durmazsan savurur. Düşünmezsen aynı yerlerde dolaştırır. Ben bunu yaşayarak öğrendim. Herkes güçlü görünmeyi öğretiyor. Ama kimse güçlü olmanın ne demek olduğunu anlatmıyor. Güç, susup katlanmak değil. Güç, neye razı olmayacağını bilmektir. Ben bir noktada durdum. Kendime baktım ve şunu sordum. Bu hayatı gerçekten ben mi yaşıyorum, yoksa ida

İnsan bazı yazıları okur ve kapatır. Bazı yazılar ise içerde bir yere dokunur ve kapanmaz. Bu yazı öyle bir yerden yazıldı. Süs olsun diye değil, iyi görünsün diye hiç değil. Yaşanmışlıkla, susulmuşlukla, içe atılmış cümlelerle yazıldı. Bazen güçlü olmayı öğrendik ama iyi olmayı unuttuk. Bazen sabrettik ama neye sabrettiğimizi bile bilmeden. Bazen de herkesin yükünü taşıdık ama kendi kalbimizi ihmal ettik. Ben uzun süre böyle yaptım. Görünürde ayakta, içimde yorgun. Herkese y

Bazen insan en çok kendine yalan söylüyor. İyiymiş gibi yapıyor, güçlü duruyor, alıştım diyor. Ama kalbin içi öyle demiyor. Herkese anlatacak kelimelerimiz var ama kendimize gelince susuyoruz. Çünkü bazı gerçekler ağır. Kırıldığını kabul etmek zor. Yorulduğunu söylemek zor. Her şey yolundaymış gibi davranmak daha kolay. Bu yazı, aynaya bakıp kaçmayanlar için. Kalbinde ne varsa bastırmak yerine dinleyenler için. “Ben böyle hissetmemeliyim” demek yerine “ben de insanım” diyebil

İyi olmak bazen gerçekten zor Kimseye kötülük düşünmeden yaşamak Kalbini korumaya çalışırken başkasını incitmemek Her şeye rağmen temiz kalmak İnsan yoruluyor Çünkü dünya hep hızlı Hep al diyor Hep haklı ol diyor Hep kendini düşün diyor Ama kalp başka bir şey fısıldıyor Sus diyor Sabret diyor Allah görüyor diyor İyi olmak çoğu zaman sessiz kalmak demek Herkes anlatırken içine atmak Herkes savunurken geri durmak Herkes kırarken kırmamayı seçmek İşte insan tam burada zorlanıyor

Vicdan bazen insanın en sessiz ama en ağır yükü oluyor. Kimse görmüyor, kimse bilmiyor ama insan kendi içinde her şeyi duyuyor. Söylenmeyen bir söz, yapılmayan bir iyilik, geç kalınmış bir özür Hepsi bir yerde duruyor. Kalbin en kuytu yerinde. İnsan çoğu zaman dışarıya karşı güçlü. Gülümsüyor, toparlanmış gibi yapıyor. Ama vicdan başka Ona rol yapamıyorsun. Gecenin bir vakti ansızın konuşuyor. Bunu böyle yapmasaydın diyor. Bir adım atsaydın diyor. Susturamıyorsun. Vicdan aslı

Bugün çok şey başarmadım Dünya yerinden oynamadı Hayatım bir anda düzene girmedi Ama bugün de şükürle bitti Bazen insan kendini yetersiz hissediyor Yapamadıklarına takılıyor Yetişemediklerini kalbine yük yapıyor Oysa Allah bizden kusursuz olmamızı istemiyor Samimi olmamızı istiyor Bugün kalbim biraz yorgundu Sebebini tam anlatamadığım bir ağırlık vardı Ama şunu fark ettim Hala nefes alıyordum Hala dua edebiliyordum Hala Rabbime dönebiliyordum Bu bile başlı başına bir nimet He

Bir gün geliyor Koşmak istemiyorsun Yetişmek, açıklamak, güçlü görünmek bile ağır geliyor. Her şey yavaşlıyor zaman değil belki ama sen. Ve ilk kez fark ediyorsun Yavaşlamak bir kayıp değilmiş. O gün kalbin biraz daha fazla konuşuyor. Susturduğun duygular, sonra bakarım dediklerin birer birer çıkıyor ortaya. İnsan kaçtıkça büyüyen şeylerle, durunca yüzleşiyor. Ve işin tuhafı, yüzleşince insan biraz ferahlıyor. Bir gün her şey yavaşladığında şunu anlıyorsun Hayat senin hızına

Bazen insan, kendi hikâyesini kimseye anlatmadan yaşar. Dışarıdan bakıldığında sakin, sıradan, hatta tahmin edilebilir görünür ama iç dünyasında koca bir evren taşır. Ben de öyleyim işte. Sadece görünenin değil, görünmeyenin de yükünü, sevincini, duasını ve sessizliğini taşıyorum. Kimi gün yüzümdeki ifade bir şey söylemez ama kalbimde anlatılmamış cümleler dolaşır. Kimi gün gülerim ama içimdeki yorgunluk dur biraz, dinlen diye fısıldar. Birçok şey var tarif edemediğim, bazen

Bazen hayat bir anda değil, küçücük bir adımla değişiyor. Kimse görmüyor, kimse fark etmiyor Ama insanın kalbinde minicik bir kıpırtı oluyor ya, işte o bile yönümüzü bambaşka bir yere çevirmeye yetiyor. Benim yolumu değiştiren şey de öyle kocaman bir olay değildi aslında. Ne büyük bir karar, ne dramatik bir dönüş Sadece içimden geçen sessiz bir cümle Bir dene Belki sandığından daha kolaydır. Kimi zaman insan kendini öyle köşeye sıkışmış hissediyor ki, sanki her yol kapalıymış

Bazen insan kalabalığın içinde yürürken bile kendi içindeki sessizliği duyar ya İşte tam o anlarda fark ediyorum Asıl mesele dünyanın beni nasıl gördüğü değil, benim kendime nasıl baktığım. Kendimi yormuş oluyorum bazen. Düşüncelerimle, beklentilerimle, yetişemediklerimle Sonra bir durup nefes aldığımda, kalbimin derinliklerinden küçük bir dua yükseliyor Allah’ım, beni kendime güzel kıl. Çünkü insan önce kendine güzel olduğunda, dünya da güzelleşiyor. İnsan önce kendi içine

İnsan bazen her şeyi gözüyle anlamaya çalışıyor. Sevdiğini görmek istiyor, güvendiğini duymak istiyor, huzurun somut bir kanıtı olsun istiyor. Ama hayat bana şunu öğretti zamanla Asıl kıymetli olanların çoğu gözle görülmüyor. Evimin duvarları sade, eşyalarım belki az Zenginliğim yok ama biriktirdiğim hazinelerim var. Çoğu kimsenin fark edemediği, tartıya konamayan, vitrinde sergilenmeyen şeyler bunlar Bir çocuğun anne derkenki ses tonu, Dua ederken gözleri kapatınca kalpte ol

Sabahın bir ağırlığı var Ama aynı zamanda bir hafifliği de. Biri uyku sersemi omuzlarıma çöken dünya telaşı, diğeri ise sessizce kalbime süzülen rahmet. Ne zaman sabaha gözümü açsam, içimden ilk geçen cümle hep aynı oluyor Ya Rabbi, bugün nasıl olacak? Planlarımı düşünmeden önce, kalbimin nabzını yokluyorum. Çoğu zaman hızlı atıyor Çünkü insanız, çünkü bilmiyoruz, çünkü kontrol etmek istiyoruz ama elimizde hiçbir şey tam değil. Sonra kendime, daha doğrusu ruhuma hatırlatıyoru

İnsan bazen hayatta bir şeylerin net, elle tutulur, gözle görülür olmasını istiyor. Bir işaret, bir cevap, bir yol haritası Hatta kalbi sıkıştığında şöyle fısıldıyor içinden Rabbim bir sinyal gönder, bir işaret ver. Ama Allah’ın planı öyle işlemiyor işte. O bizim beklediğimiz gibi sürekli görünür olmuyor. Daha çok, hayatın derinlerinden bağ kuruyor bizimle. Tıpkı Wi-Fi gibi Ne şeklini biliyoruz, ne rengini görüyoruz, ama bağlantı kurunca her şey akıyor. 📡 Bağlandıysan, yükle

Hayat bazen gerçekten karmaşık gelir, değil mi? İşler üst üste biner, planlar değişir, insanlar beklentilerini karşılamaz Ve biz çoğu zaman Ne yapacağım şimdi?  diye düşünürüz. Ama işin aslı, karmaşık görünen her şeyin içinde küçük bir düzen ve bir ders gizlidir. Belki bugün her şey sana karışık geliyor, belki yarın bir çözüm bulacaksın. Önemli olan pes etmemek ve küçük adımlarla ilerlemeye devam etmektir. Çünkü bazen bir nefes, bir dua ya da sadece bir gülümseme, karmaşık gö

Hayat bana çok şey öğretti belki bazıları seni de ilgilendirir. Her deneyim, her hata ve her başarı bana bir ders verdi. Ve ben bunları seninle paylaşmak istiyorum. Çünkü bazen bir başkasının deneyimi, kendi yolumuzu daha cesur ve bilinçli adımlarla yürümemize yardımcı olur. Deneyimlerimi paylaşırken amacım öğüt vermek değil, sadece bir ışık tutmak belki karanlıkta kaybolmuş birine yol gösterir, belki de birini cesaretlendirir. Hayat bazen beklenmedik ve zorlu gelir; ama her