Kalbime Bugün Ne İyi Geldi

Bugün kalbime iyi gelen şey büyük bir olay değildi. Hayatım bir anda değişmedi, mucizevi bir haber almadım. Ama içimde bir yer yumuşadı Sanki kalbim tamam dedi. İşte o yetti.

Bazen insan neyin eksik olduğunu tam anlatamaz. Her şey yerli yerinde gibi görünür ama içimizde bir ağırlık vardır. Bugün o ağırlık biraz hafifledi. Çünkü durdum. Gerçekten durdum. Telefona değil, telaşa değil Kendime ve Rabbime doğru durdum.

Kalbime bugün en çok iyi gelen şey, Allah’ın beni benden iyi bildiğini hatırlamak oldu. Her gecikmenin bir hikmeti, her suskunluğun bir sebebi olduğunu. Olmayan şeyler için kendimi hırpalamak yerine, olanlara şükretmeyi seçtim. Şükür insanın içini toparlıyor. Dağınık duyguları bir araya getiriyor.

Bir dua ettim bugünn Uzun uzun değil. Süslü cümlelerle hiç değil. İçimden geldiği gibi Beni bana bırakma Allah’ım dedim. Kalbime iyi gelen tam olarak buydu işte. Gücümün yetmediği yerde, O’na sığınabilmek.

İnsan bazen güçlü görünmeye çok yoruluyor. Hep iyiymiş gibi, hep toparlanmış gibi Oysa kalbe iyi gelen şey, kırık halinle de kabul edildiğini bilmek. Allah katında tam olmak zorunda olmamak. Eksik, yorgun, kafası karışık hâlinle de değerli olduğunu hissetmek.

Bugün şunu fark ettim Kalbime iyi gelen şey, her şeyi kontrol edemediğimi kabul etmekti. Akışı zorlamamaktı. Olmuyorsa vardır bir hayır demeyi gerçekten içselleştirmekti. Çünkü inanmak sadece söylemek değil, teslim olabilmekmiş.

Belki sen de bugün sebepsiz bir yorgunlukla okudun bu satırları. Belki kalbin çok dolu ama dili suskun. Bil ki yalnız değilsin. Allah kalpleri biliyor. Kimseye anlatamadığını da, kendine bile itiraf edemediklerini de

Kalbime bugün en çok iyi gelen şey, yalnız olmadığımı hatırlamak oldu.Ve bu, gerçekten çok iyi geldi. 🤍