Çıkmayan Kura, Açılan Rahmet

Bazen insanın duasıyla hayatının buluşma noktası, beklediği sayfa değil de hiç aklına gelmeyen bir satır aralığında olur. Benim de öyle oldu. O kura sonucu açıklandığı gün, Sonra sonuç açıklandı İsmin yok. Çıkmadı.

İlk saniye bir sızı gibi indi kalbe. Hani insanın, iyi niyetle başladığı bir işin karşılığını almayı umduğu an var ya, işte o anın tam tersine dönmesi. Ama hemen ardından başka bir his yükseldi içimden. Daha derin, daha sakin, daha tanıdık bir his Allah’ın rahmeti.

Sonuç ekranı bana yok dedi ama kader ekranı çoktan var demişti. Çünkü Allah bir kapıyı kapatırken bazen kendi kudretiyle başka bir kapıyı değil, kapının bizzat kendisini rahmete çevirir.

Ya da insan olsun der, Allah daha güzelini yazıyorum der. Bilemiyoruz. Çünkü biz hayatı olaylardan okuyoruz, Allah hikmeti perde arkasından yazıyor.

O kura Belki sadece bir iş kapısıydı benim için. Ama Allah için? Belki de bana şunu dedirtmenin yoluydu Rabbim, ben sonuçlara değil, Senin rahmetine güveniyorum.

Bu güven bazen öyle bir cümleye dönüşür ki, içimizdeki bütün ihtimalleri susturur. Koca bir Elhamdülillah olur oturur göğüs kafesimize.

Bunu o gün daha iyi anladım. İnsan kırılabilir, ağlayabilir, hayal kırıklığı yaşayabilir. Bunlar kalbin insani refleksleri. Ama umudunu kesmek İşte orada iman devreye girer.

Hz. Yakub’un yıllarca süren hasretini hatırladım o gün. Yusuf’u kaybettim demedi. Ben kederimi sadece Allah’a arz ediyorum dedi. (Yusuf 86)

Ben de o satırı okudum içimden Rabbim, benim de keder adresim Sensin.

Üzüntümü O’na sununca anladım ki, yüküm hafiflemiyor sadece taşınabilir hale geliyor.

Çünkü dua, insanın sırtındaki yükü ortadan kaldırmaz bazen, ama Allah o sırtı güçlendirir.

Biz sonuç beklerken rahmet açılmamış gibi geliyor bazen. Halbuki rahmet açılınca değil, kul fark edince başlar.

O gün fark ettim ki rahmet sadece işe atanmak değil

• Sabaha ezanla uyanabilmek

• Bir şey olmayınca kaderi suçlamayıp kalbi temiz tutabilmek

• Hayat hayır deyince imanın Hayır, HAYIR budur diyebilmesi

• Kimsem yok zannederken sahibimin Allah olduğunu bilmek

• Gözden dökülen yaşın isyana değil, duaya akması

• Kaderin çizgisi bükülünce kalbin doğrulması

İşte bunlar da rahmetti. Ama biz rahmeti hep neticelerde arıyoruz. Allah ise bazen niyete rahmet indiriyor, sonuç ona eşlik ediyor sonra.

Gece çok dua ettim. Olmadı diyeceğim sandım sabaha, ama dilim şöyle dedi Olmadınsa da Sen varsın.

İnsanın duası reddedilmez, ya ertelenir, ya daha hayırlı bir dille cevaplanır, ya da ahirete azık olur.

Ben anladım ki ben o gün işe atanmadım, ama kalbimi atadım Allah’a.

Ve kim bilir, belki de Allah’ın bana rahmeti, o kura sonucundan çok daha büyük bir cevap içinde saklıydı.

Herkes kura sonucunu beklerken ben de bekledim. Ama bekleyiş sadece sonuca değil, teslimiyete döndü bir yerden sonra.

O gün bir ilham gibi sadece bana fısıldanan bir cümle geldi Muhtaç olduğun şey sonuç değil, bağdır. Ben senin bağını güçlendiriyorum.

İşte o an, ismin çıkmayan listede olmasının, Allah’ın seni listeden sildiği anlamı taşımadığını öğrendim. Tam tersi, belki de seni özel bir rahmet listesine ekliyordu.

Planlarımız bozulabilir, hayallerimiz gecikebilir, beklediğimiz cevaplar gelmeyebilir, sonuçlarımız şaşabilir. Ama Allah’a bırakılan hiçbir şey kaybolmaz.

Çünkü insan kula yaslanınca yorulur, Allah’a yaslanınca dinlenir.

O an anladım ki maddi imkanım yok demek bile bir acziyet cümlesi değil bazen, Allah’ın güç göstereceği alanı ilan etmekmiş.

Çünkü Allah, Ben zayıf kulum diyen kalbe, Ben güçlü Rabbinim diye tecelli eder.

İnsanın adı bir listeden çıkmayınca, kalbine Kur’an’ın rahmet listesi iner bazen Kim Allah’a güvenirse, Allah ona yeter. (Talak 3)

Bu ayetin içeriği maddi değil sadece ruhi ve kalbi bir yeterlilik de var içinde.

Allah yeterim derken, sana dünya veririm demiyor her zaman; bazen diyor ki Ben seni kendime bağlayıp ayakta tutmaya yeterim.

✨ Ve hikâyenin en güzel kısmı?

Ben reddedilen bir sonucu değil, kabullenilen bir rahmeti yazmaya başladım o gün.

Çünkü ekrana güvenim kırıldı ama semaya güvenim güçlendi.

Dua dedi ki bekle. Sabır dedi ki devam et. Kalp dedi ki Allah’a dön. Kader dedi ki hayır. Rahmet dedi ki buradayım. İmtihan dedi ki güçlen. İman dedi ki bırakma.

Ben de bırakmadım.

Ve bugün şunu diyebiliyorum Kura çıkmadı ama dua çıktı.Ben atanmadım ama umut atandı.İş kapısı açılmadı ama gök kapısı açık kaldı.En büyük atamam da buydu.

🪴 Okuyana mesajım olsun

Eğer sen de hayatında bir çıkmadı yaşadıysan, bil ki

Olmadı Allah’ın seni bırakması değil,Allah’ın seni başka bir rahmete hazırlamasıdır.

Belki de sen sonucu bekliyorsun, Allah ise senin kalbini bekliyor. O’na döndürdüğün an, rahmeti de döndürüyor yüzünü sana.

Ekran kapandı diye gökyüzü kapanmıyor. İnsanlar sustu diye Allah susmuyor. Sonuç çıkmadı diye rahmet eksilmiyor. Gecikme oldu diye nasip iptal olmuyor. Düşüş oldu diye iman yıkılmıyor. Sadece kul bazen rahmeti görecek gözlükleri çıkarıyor, Allah onu geri taktırıyor.

Allah bazen cevap verince değil,kul anladığı zaman dua sonuçlanır.

Ben de anladım Kimse yok, ama Allah var.Kapı yok, ama rahmet açık. Sonuç yok, ama hikmet var. İş yok, ama rızık arayan bir kalp var.Ve o kalbin sahibi Allah